Social Icons

Featured Posts

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2015

Οι μέλισσες αντανάκλαση μιας ανώτερης νοημοσύνης


Πρόσφατα διάβασα ένα άρθρο του Ολιβιέ Μανιταρά (Olivie Manitara) για τις μέλισσες, το οποίο το βρήκα ενδιαφέρον, γιατί προσεγγίζει το θέμα της μυστηριώδους εξαφάνισης των μελισσών από μια άλλη, πιο εσωτερική πλευρά, η οποία θα πρέπει να μας προβληματίσει και να μας κάνει να στοχαστούμε για τη συμπεριφορά μας πάνω σε αυτό τον πλανήτη που ζούμε. Διαβάστε και βγάλτε μόνοι σας τα συμπεράσματά σας!



Οι μέλισσες αντανάκλαση μιας ανώτερης νοημοσύνης.
Γιατί μας εγκαταλείπουν σήμερα;

Ανέκαθεν, οι μυημένοι ενδιαφέρονταν για τις μέλισσες, καθώς αποτελούν εικόνα μιας πνευματικής πραγματικότητας γεμάτης μυστήρια και ομορφιά. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι αποκαλούσαν τον Φαραώ τους «η Μέλισσα» διότι είχαν επίγνωση της μεγάλης σοφίας που αυτή και το μελίσσι ενσάρκωναν. Κατ’ εικόνα της βασίλισσας του μελισσιού, ο Φαραώ αναπαριστούσε τον κινητήρα που έκανε να δονείται όλο το έθνος, οδηγώντας το προς την ευημερία. Ήταν ο φορέας του σπόρου που μπορούσε να διασφαλίσει την ευημερία και την υγεία της συλλογικότητας. Αυτά τα όντα ζούσαν μέσα στη συνείδηση της ενότητας και του λεπτοφυούς των κόσμων. Κατανοούσαν πως πίσω από τη μέλισσα ζει μια Θεότητα φορέας των κλειδιών που ανοίγουν στον άνθρωπο τις πύλες της αθανασίας. Σε αυτό η μέλισσα ήταν τιμημένη και σεβαστή, όπως πρέπει να είναι μια Θεότητα.

Η σοφία του αληθινού ανθρώπου άρχισε να εξαφανίζεται όταν έπαψε να βλέπει τα ορυκτά, τα φυτά, τα ζώα ως αδελφούς του και αδελφές του αλλά σαν κατώτερα όντα προς εκμετάλλευση. Μέσα στον κόσμο του, ο άνθρωπος προβάλλει πάνω στις μέλισσες τις ιδέες του για αποδοτικότητα, κερδοφορία, παραγωγικότητα καθώς επίσης την ιδέα της υπεροχής της ανθρώπινης ύπαρξης. Όμως η ασέβεια προς τους οικουμενικούς νόμους έχει συνέπειες. Οι μέλισσες έχουν αρχίσει να μας εγκαταλείπουν και σημάνουν το τέλος με το μήνυμά τους, λέγοντας ξεκάθαρα πως δεν είναι η κάθε λογής μόλυνση που τις σκοτώνει, αλλά η εξατομίκευση του ανθρώπου όντος που διαχωρίστηκε από το σύνολο.

Ο άνθρωπος αναζητά αιτίες και λογικές ερμηνείες για τις ανισορροπίες που ο ίδιος έχει δημιουργήσει μέσα από τις σκέψεις του, τις αντιλήψεις του, τις πράξεις του. Πίσω όμως από όλες τις εμφανείς αιτίες που έχουν δοθεί μέσα από μελέτες ,στατιστικές, επιστημονικά ονόματα αυτά τα μικρά όντα-φορείς μηνυμάτων μας δίνουν τη δικιά τους εξήγηση: Για τις μέλισσες που εργάζονται ακατάπαυστα , συνεχώς μέσα στη χαρά της υπηρεσίας, η καθεμία στη θέση της, στην αποστολή της, για το κοινό Αγαθό, το Όλον, την κοινότητα, η αντίληψη της ατομικότητας που έχει αναπτύξει ο άνθρωπος είναι κάτι το ασύλληπτο.


Οι μέλισσες δε μπορούν να αναπνεύσουν μέσα σε έναν κόσμο ατομικότητας. Αναπνέουν με ανώτερους αγγελικούς κόσμους, και η εξαφάνισή τους είναι η αντανάκλαση της αποσύνδεσής μας από την αγνή και απλή ζωή. Μέσα στη φύση, δεν υπάρχει παρά τελειότητα και ομορφιά για εκείνον που ξέρει να κοιτάζει με τα μάτια του πνεύματος. Η ανώτερη διάνοια των μελισσών μάς παραδίδει ένα μήνυμα υψίστης σημασίας, αυτό της κοινότητας. Με την αφοσίωσή της, τις τελετουργίες της, όλον τον τρόπο που ζει ως συλλογικό άτομο του οποίου η μοναδική θέληση είναι να εργάζεται για το καλό του μελισσιού, η μέλισσα είναι φορέας ενός θησαυρού διδασκαλιών. Κανονίζει και εξισορροπεί τον κόσμο, όπως ακριβώς το κάνει και στο εσωτερικό του μελισσώνα. Η δόνηση του πετάγματός της κρύβει ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια, αυτό του ΟΜ, του βασικού ήχου της ζωής, επάνω στον οποίον τοποθετούνται όλες οι αρμονικές. Το ΟΜ είναι η απαλότητα του ιερού θηλυκού που φέρει στο κόρφο του όλα τα όντα και τους επιτρέπει να ανθίσουν προς το πιο ευγενές πεπρωμένο τους.

Σήμερα οι άνθρωποι οδηγούνται σε μια ακραία μορφή ατομικότητας φθάνοντας στο σημείο να ξεχνάνε τις οικογένειες τους, τους κοντινούς τους , δεν σκέφτονται πλέον για το κοινό συμφέρον αλλά ουσιαστικά για το δικό τους. Ο άνθρωπος όντας δημιουργός, απελευθερώνει γύρω του μια αναπνοή που σβήνει τις αξίες της κοινότητας, θεμέλιο της ζωής των μελισσών. Έτσι, ανίκανος να ζει πλέον με αυτές τις αξίες, οδηγεί τις μέλισσες στο να εγκαταλείψουν τη γη. Ο άνθρωπος αναζητά με κάθε μέσο να μην αισθάνεται εξαρτημένος από κανέναν. Η επιθυμία του να είναι εντελώς ανεξάρτητος, τον περιχαρακώνει σε έναν κόσμο μέσα στον οποίο παριστάνει τον κυρίαρχο. Όμως πίσω από αυτήν την επιθυμία, υπάρχει μια διάνοια που θέλει να απομονώσει τον άνθρωπο, να τον αποδυναμώσει και να αδράξει το πεπρωμένο του.

Από τις απαρχές οι μέλισσες ζούσαν με τον άνθρωπο για να τον μεταμορφώνουν. Είχαν μαζί του μια σχέση μέσα στους αιθέρες. Μπορούσαν να ταξιδεύουν και να μετασχηματίζουν κάθε τι που εκπορευόταν από αυτόν. Του πρόσφεραν αυτό που προσφέρουν σήμερα στα λουλούδια, μια ολική μεταμόρφωση έως την απτή πραγματικότητα. Σε ανταπόδοση οι άνθρωποι καλούσαν και τιμούσαν τους ανώτερους κόσμους και υπήρχε έτσι μια τροφή που ανταλλασσόταν από τον ένα κόσμο στον άλλο, μια ισορροπία ανάμεσα στις προσφορές, στις ανταλλαγές με αποτέλεσμα όλοι οι κόσμοι να μπορούν να θρέφονται.

Οι μέλισσες, προσφέροντας γενναιόδωρα στον άνθρωπο τον καρπό της αλχημιστικής εργασίας τους, κάνουν ουσιαστικά μια προσφορά προς τους Θεούς. Τον διδάσκουν πώς να μεταμορφώνεται και να πετά προς το αληθινό του είναι κάνοντας να κυλήσει το μέλι, «το νέκταρ των θεών» επάνω στη γη. Έχοντας για τροφή τους το αδιάφθορο των αγνότερων ουσιών της ζωής, η μέλισσες μπορούν να τις μεταμορφώνουν, με το ίδιο τους το σώμα, σε ευημερία για όλους.

Και ο άνθρωπος; Mε ποια τροφή τρέφεται; Ποιες είναι οι σχέσεις του, οι συμμαχίες του; Αυτή η τροφή, σε τι εξυπηρετεί το κοινό Αγαθό και τις μελλοντικές γενιές; Ορίστε ερωτήματα που οι μέλισσες μας καλούν να θέσουμε στον εαυτό μας. Οι απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις θα καθορίσουν το πεπρωμένο μας: Είτε δεν θα μείνει τίποτε από το πέρασμά μας, είτε θα κάνουμε κάτι να ανθίσει η γη και να χαμογελάσουν οι μέλισσες.
Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν;


Είναι θεμελιώδες να δημιουργήσουμε χώρους απομακρυσμένους από τους ανθρώπους ώστε οι μέλισσες να μπορέσουν να συνεχίσουν να ζουν, εφόσον είναι οι ιδέες των ανθρώπων που τις δηλητηριάζουν και τις σκοτώνουν. Σύντομα οι μέλισσες καθώς και οι ανώτεροι κόσμοι θα απομακρυνθούν από τον άνθρωπο. Εναπόκειται σε εμάς να διατηρήσουμε τις αισθήσεις μας ανοιχτές, να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας, να ανοίξουμε ένα νέο μονοπάτι και να δημιουργήσουμε έναν άλλο κόσμο όπου όλα τα όντα θα είναι καλοδεχούμενα και θα τυγχάνουν σεβασμού. Αυτό είναι το μονοπάτι μιας Παράδοσης Φωτός. Ας υψωθούμε και ας στηρίξουμε επίσης αυτούς που διαφυλάσσουν την παραδοσιακή βιολογική μελισσοκομία, τις προγονικές αξίες του σεβασμού και της αρμονίας με τη Μητέρα-Γη. Είθε μακριά από τον κόσμο των ανθρώπων, οι μέλισσες να μπορέσουν να ζήσουν. Είθε οι μέλισσες να μπορέσουν εκ νέου να λάβουν το σεβασμό που τους ανήκει και είθε εμείς να μπορέσουμε να θυμηθούμε την ιερή πράξη του ανάμματος ενός φυσικού κεριού μέλισσας ως μια προσφορά προς τους ανώτερους κόσμους. Μια πράξη που καθίσταται πιθανή χάρη στο έργο αγάπης και γενναιοδωρίας αυτών των εξαιρετικών όντων που αναπνέουν με τους Αγγέλους.

Πηγή: Olivier Manitara

Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2014

Απολύμανση πλαισίων με χρήση Οξικού Οξέος.


Πέρυσι είχα σοβαρό πρόβλημα με την ασθένεια Nosema Ceranae. Όλα τα μελίσσια μου αρρώστησαν από δικό μου λάθος. Δεν αντιλήφθηκα έγκαιρα ότι κάποια από αυτά είχαν μολυνθεί από την ύπουλη ασιατική νοζεμίαση και όταν τα έχασα, θέλοντας να βοηθήσω τα υπόλοιπα μελίσσια μου και μη γνωρίζοντας από τι είχαν καταρρεύσει, μετάγγισα μολυσμένα πλαίσια από τις κυψέλες που είχα χάσει στις υπόλοιπες. Με αυτό τον τρόπο έκανα εν αγνοία μου μετάδοση της ασθένειας σε όλες τις κυψέλες μου. Το αποτέλεσμα ήταν το χειμώνα που μας πέρασε να χάσω σχεδόν όλα τα μελίσσια. Μετά από αυτό το σοκ, ξεκίνησα και πάλι από την αρχή την ανάπτυξη του μελισσοκομείου μου στις αρχές της άνοιξης.

Το πρόβλημα που είχα να αντιμετωπίσω ήταν το τι θα έκανα τα πλαίσια που μου είχαν απομείνει. Υπήρχε τρόπος να τα χρησιμοποιήσω ξανά στα νέα και υγιεί μελίσσια χωρίς να διατρέχω τον κίνδυνο να μεταδώσω σε αυτά τη νόσο όπως είχα κάνει πέρυσι;

Ψάχνοντας, διαβάζοντας αρκετά σχετικά με το θέμα σε βιβλία και άρθρα στο διαδίκτυο αλλά και ρωτώντας παλιούς έμπειρους μελισσοκόμους, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι μπορούσα να σώσω κάποια από τα πλαίσια και να τα ξαναχρησιμοποιήσω στις νέες μου κυψέλες, ώστε να κερδίσω χρόνο στην ανάπτυξη των μελισσιών μου. Ο τρόπος ήταν η σωστή απολύμανση των πλαισίων μου με χρήση του Οξικού Οξέος. Το αιθανικό οξύ ή αιθανοϊκό οξύ ή οξικό οξύ (CH3COOH) είναι ένα καρβοξυλικό οξύ που δίνει στο ξύδι τη γνωστή (ξινή) γεύση και οσμή.


Οξικό Οξύ (CH3COOH)

Ξεκίνησα διαλέγοντας τα πλαίσια που θα κράταγα. Όλα τα παλιά πλαίσια με μαύρες κερήθρες και όλα τα πλαίσια που είχαν κλειστούς γόνους τα έβγαλα στην άκρη για λιώσιμο. Τα πλαίσια που είχαν επάνω γόνους δεν τα απολύμανα και τα έβγαλα για λιώσιμο, γιατί δεν ήθελα να ρισκάρω να σαπίσει ο κλειστός γόνος και να έχω εστίες με άλλες πιθανές μολύνσεις. Κράτησα λοιπόν μόνο τα πλαίσια που είχαν ωραίες κερήθρες έως 2 χρόνων, άδειες ή με τροφές (μέλι σφραγισμένο κατά το περισσότερο μέρος του και γύρη).

Τα πλαίσια που κράτησα τα έβαλα όλα σε καταψύκτη με θερμοκρασία -20΄C για 2 ημέρες, ώστε να θανατωθεί ο κηρόσκορος και τα όποια αυγά του υπήρχαν στα πλαίσια, ώστε να μην έχω πρόβλημα. Τις κυψέλες τους τις απολύμανα πολύ καλά με φλόγιστρο.

Στη συνέχεια έβγαλα τα πλαίσια από τον καταψύκτη και τα έβαλα στις κυψέλες τους. Έκανα με τις κυψέλες ντάνες τριών έως πέντε πατωμάτων, φροντίζοντας να καλύψω τον κάθε κινητό πάτο με μια πλαστική σακούλα. Αυτό το έκανα για δύο λόγους. Πρώτον για να περιορίσω τις διαρροές των ατμών του οξικού οξέως και κατά δεύτερον για να προστατέψω τη μεταλλική σήτα των πάτων από τη διάβρωση, γιατί το οξικό οξύ διαβρώνει τα μέταλλα. Για τους ίδιους λόγους κάλυψα με ταινία εσωτερικά και εξωτερικά τους εξαερισμούς στα καπάκια. Τις ντάνες των κυψελών τις κάλυψα επίσης με ζελατίνα τροφίμων για να μην υπάρχουν διαρροές από τους ατμούς του οξικού οξέως.


Προφύλαξη της σήτας με πλαστική σακούλα και κλείσιμο χαραμάδων με ζελατίνα

Κάλυψη των θυρίδων εξαερισμού με ταινία για προστασία και αποφυγή διαρροών
Βάζουμε ταινία εσωτερικά και εξωτερικά για μεγαλύτερη προστασία και μόνωση

Το ίδιο έκανα και για τις κυψέλες dadant

 Στο επάνω μέρος της κάθε ντάνας έβαλα 2 πήλινα μπολ από αυτά που περισσεύουν από τα γιαούρτια. Σε κάθε ντάνα έβαλα 500ml οξικό οξύ μοιρασμένο στα 2 πήλινα μπολ. Αντιστοιχούν 100ml οξικού οξέος ανά πάτωμα, οπότε αν φτιάξετε ντάνες με λιγότερες κυψέλες, υπολογίστε αναλόγως και το οξικό οξύ που πρέπει να χρησιμοποιήσετε. Στις ντάνες π.χ. των τριών πατωμάτων έβαλα 300 ml. Μην κάνετε όμως ντάνες με περισσότερα από πέντε πατώματα, ώστε να μπορούν να διαχέονται σωστά οι ατμοί από το οξικό οξύ. Το οξικό οξύ το προμηθεύτηκα από το φαρμακείο. Ήταν φιάλες του ενός κιλού με οξικό οξύ καθαρότητας 100%. Κανονικά μπορούμε χρησιμοποιήσουμε αραιωμένο οξικό οξύ 80%. Αυτό το κάνουμε αν σε 80ml οξικού οξέως προσθέσουμε 20ml αποσταγμένο νερό. Έτσι έχουμε οξικό οξύ 80 βαθμών ή 80%. Στη συγκεκριμένη περίπτωση εγώ δεν το αραίωσα, για να είναι πιο δυνατό.


Τοποθετούμε 2 πήλινα ή γυάλινα μπολ στην κορυφή της κάθε ντάνας πατωμάτων

Με προσοχή μοιράζουμε στα 2 μπολ το οξικό οξύ

Κλείνουμε με το καπάκι και το αφήνουμε για τουλάχιστον 8 ημέρες

Αφού βάλουμε το οξικό οξύ στα πήλινα μπολ, σκεπάζουμε με το καπάκι τα πλαίσια και τα αφήνουμε για τουλάχιστον 8 έως 10 ημέρες να εξατμιστεί το οξικό οξύ και οι ατμοί του, που είναι βαρύτεροι από τον αέρα, να πέφτουν σιγά - σιγά σε όλα τα πλαίσια. Μπορείτε να τα αφήσετε και περισσότερες ημέρες αν δεν τα χρειάζεστε ή τα έχετε αποθηκεύσει για το χειμώνα. Εκτός από απολύμανση, είναι κι ένας καλός τρόπος αποθήκευσης των πλαισίων για το χειμώνα ή για κάποια χρονική περίοδο που δεν χρειαζόμαστε τα πλαίσιά μας, γιατί το οξικό οξύ καταστρέφει και τον κηρόσκορο.


Τα απαραίτητα μέτρα προστασίας και οι δοσομετρητές

Προσοχή πρέπει να δώσουμε στα μέτρα προστασίας. Έχουμε να κάνουμε με ένα οξύ και δεν πρέπει να είμαστε απρόσεκτοι. Χρειαζόμαστε μάσκα ή ένα χοντρό υφασμάτινο μαντήλι για να καλύψουμε την μύτη και το στόμα, ώστε να μην εισπνέουμε τους ατμούς από το οξικό οξύ. Επίσης χρησιμοποιούμε για τα χέρια μας πλαστικά γάντια κι έχουμε πάντα κοντά μας άφθονο νερό για να ξεπλυθούμε αμέσως αν έρθουμε σε επαφή με το οξικό οξύ. Επίσης θα χρειαστούμε κάποιους δοσομετρητές για να υπολογίσουμε τη δοσολογία του οξικού οξέος σε κάθε ντάνα κυψελών που έχουμε για απολύμανση.


Αερίζουμε καλά τα πλαίσια για τουλάχιστον 2 ημέρες πριν τα βάλουμε στα μελίσσια μας

Όταν θελήσουμε να χρησιμοποιήσουμε τα πλαίσια ή όταν περάσουν τουλάχιστον 8 με 10 ημέρες, αερίζουμε καλά για τουλάχιστον 2 ημέρες πριν τα βάλουμε στα μελίσσια μας. Καλό θα ήταν να τα αερίσουμε για τουλάχιστον 5 έως 7 ημέρες, ώστε να φύγει αρκετά η βαριά μυρωδιά του οξέος και μετά να τα βάλουμε στα μελίσσια μας. Για να τα αερίσω έβαλα τις κυψέλες σταυρωτά σε ντάνες, ώστε να αερίζονται καλά τα πλαίσια.

Την απολύμανση των πλαισίων θα την καθιερώσω για τα πλαίσια που φέρνω στην αποθήκη κάθε χρόνο, ακόμα κι αν δεν έχω πρόβλημα με τη νοζεμίαση. Είναι καλό να προλαμβάνουμε το κακό, παρά να τρέχουμε να προλάβουμε και να χάνουμε χωρίς λόγο τα μελίσσια μας.

Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

Macro φωτογραφίες με πορτρέτα μελισσών


Μερικοί ερευνητές στις ΗΠΑ επωφελήθηκαν από μια νέα τεχνολογία για macro φωτογραφίες που αναπτύχθηκε για τον αμερικανικό στρατό και πήραν φωτογραφίες με πολύ κοντινά πορτραίτα των μελισσών που ζουν στη Βόρεια Αμερική.

Για την παρούσα ανάρτηση μετέφρασα κι αναδημοσιεύσω ένα πολύ ωραίο άρθρο από το National Geographic που διάβασα πρόσφατα πάνω στο συγκεκριμένο θέμα.

Αξίζει να δείτε τις καταπληκτικές φωτογραφίες και να διαβάσετε για την δουλειά που κάνουν στις ΗΠΑ, πάνω στη δημιουργία μιας online φωτογραφικής βάσης δεδομένων με όλες τις μέλισσες της Αμερικής.


Το αρχικό άρθρο στα αγγλικά μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Στο τέλος της ανάρτησης θα βρείτε μερικά πολύ ενδιαφέροντα links με πλούσιο υλικό και φωτογραφίες για περαιτέρω εμβάθυνση στο θέμα. Καλή ανάγνωση!



Intimate Portraits of Bees



"Όμορφη Μέλισσα" - Xylocopa mordax - Φωτογραφία από τον Sam Droege, USGS

Οι μέλισσες είναι ο ακρογωνιαίος λίθος στον κόσμο των εντόμων. Με τη μεταφορά της γύρης από το ένα φυτό στο άλλο, εξασφαλίζουν την επόμενη γενιά όλων των φρούτων, των ξηρών καρπών, των λαχανικών και των αγριολούλουδων που τόσο πολύ απολαμβάνουμε.


Υπάρχουν 4.000 είδη μελισσών στη Βόρεια Αμερική που ζουν βόρεια του Μεξικού, λέει ο Sam Droege , επικεφαλής του προγράμματος απογραφής και παρακολούθησης των μελισσών της Υπηρεσίας US Geological Survey (USGS) των ΗΠΑ.


Μόνο 40 από τα αυτά τα 4.000 είδη μελισσών έχουν εισαχθεί στις ΗΠΑ από άλλες ηπείρους, και σε αυτά τα 40 είδη συμπεριλαμβάνεται και η Ευρωπαϊκή μέλισσα.


Στα περισσότερα αυτόχθονα είδη των ΗΠΑ δεν δίνεται ιδιαίτερη σημασία, διότι "πολλά από αυτά είναι εξαιρετικά μικρά", λέει ο Droege. "Το μεγαλύτερο μέρος των αυτοχθόνων μελισσών των ΗΠΑ έχουν περίπου το μισό μέγεθος μιας μέλισσας."


Τα αυτόχθονα είδη επίσης περνάνε απαρατήρητα επειδή δεν τσιμπάνε, προσθέτει. Πηγαίνουν ήσυχα - ήσυχα από λουλούδι σε λουλούδι για να συλλέξουν γύρη και νέκταρ κοντά σε κήπους, σε αμμόλοφους, ή στις άκρες των πάρκων και κανείς δεν τις προσέχει.


Η μέλισσα που απεικονίζεται πιο πάνω είναι ένα είδος μέλισσας από τη Δομινικανή Δημοκρατία που είναι γνωστή ως Xylocopa mordax . Φωλιάζει σε ξύλα ή σε μίσχους του φυτού γιούκα και συνδέεται στενά με το είδος των ΗΠΑ που μασά τα ξύλα στους ξύλινους φράχτες των κήπων.



"Χρυσή Σκόνη" - Halictus Ligatus - Φωτογραφία από τον Sam Droege, USGS

Ο Droege και οι συνεργάτες του άρχισαν να την απογραφή όλων των ειδών μελισσών στη Βόρεια Αμερική το 2001. Αυτό έγινε εν μέρει και επειδή οι μέλισσες είναι πάρα πολύ σημαντικές για την αγροτική βιομηχανία των ΗΠΑ.


"Σχεδόν όλα τα φρούτα, οι ξηροί καρποί, και πολλές από τις ποικιλίες λαχανικών, τα περισσότερα από αυτά που τρώμε, απαιτούν κάποια έντομα, συνήθως τις μέλισσες, για την επικονίαση" εξηγεί ο ίδιος.


Η μέλισσα κοράκι (Halictus Ligatus) που απεικονίζεται πιο πάνω αγαπάει τα ηλιοτρόπια και ένα φυτό που ονομάζεται Blackeyed susan
λέει Droege. "Αυτή η κίτρινη γύρη είναι σχεδόν σίγουρο ότι προέρχεται από ηλίανθους."

"Ανατολικά από τα Βραχώδη Όρη η μέλισσες είναι παντού", προσθέτει. "Είναι πολύ συχνή σε αστικές περιοχές και σε μέρη με πολύ κόσμο."


Και αυτός είναι ο δεύτερος λόγος για τον οποίο ο Droege πραγματοποιεί την απογραφή των μελισσών, διότι αυτά τα έντομα είναι ένα σημαντικό συστατικό του τοπίου. Το να γνωρίζεις το πώς οι πληθυσμοί των μελισσών μεταναστεύουν είναι πολύ σημαντικό για την παρακολούθηση της υγείας των μελισσών που ζουν στις πόλεις αλλά και σε άλλα ευάλωτα περιβάλλοντα.


Το να ανακαλύψουμε μια μέρα ότι "όλες οι μέλισσες έχουν φύγει και τώρα την πατήσαμε", λέει ο Droege, δεν είναι κάτι που θέλει να το δει να συμβαίνει.


Για να ολοκληρωθεί η απογραφή των μελισσών, ο Droege και οι συνεργάτες του έπρεπε να προσδιορίσουν με ακρίβεια ποια είδη είχαν σταλεί σε αυτούς από άλλους ερευνητές σε όλη τη χώρα.


Αυτό είναι πιο εύκολο στα λόγια παρά στην πράξη, διότι πολλά από τα αυτόχθονα είδη μελισσών της Βόρειας Αμερικής είναι πολύ μικρά σε μέγεθος.


Ακόμη και εκείνοι που έχουν κάποια εμπειρία θα μπορούσαν να εξετάσουν προσεκτικά κάποιο έντομο και να πουν λανθασμένα, "ναι, αυτό είναι μια μικρή μέλισσα," εξηγεί ο Droege. "Υπάρχουν ίσως πέντε άτομα στις ΗΠΑ που θα μπορούσαν να προσδιορίσουν με ακρίβεια τις μέλισσες."



"Κεφάλι Μέλισσας" - Apis mellifera - Φωτογραφία από τον Sam Droege, USGS

Αντί να καταρτίσει μια φυσική συλλογή από τις μέλισσες που εντόπιζε - κάτι που δεν είναι εύκολο για όποιον θέλει να έρθει και να τις εξετάσει - ο Droege αποφάσισε να κάνει το επόμενο καλύτερο πράγμα: Ξεκίνησε να φτιάχνει έναν φωτογραφικό κατάλογο με τα είδη των μελισσών.


Μέχρι πρόσφατα ο Droege δε θα μπορούσε να τραβήξει λεπτομερείς εικόνες όπως αυτή του κεφαλιού μιας μέλισσας (Apis mellifera) που απεικονίζεται πιο πάνω.


"Πέρασαν χρόνια τραβώντας φωτογραφίες σχεδόν εντάξει", λέει, "προσπαθώντας να φτιάξω τους καταλόγους αναγνώρισης των μελισσών". Αλλά ο βιολόγος άγριας ζωής Droege ήξερε ότι χρειάζεται ένα καλύτερο σύστημα.


Κι εκεί υπεισέρχεται ο αμερικανικός στρατός.


Ο Tony Gutierrez, ένας μοριακός βιολόγος της Διοίκησης Δημόσιας Υγείας του Στρατού των ΗΠΑ στο Μέριλαντ, είχε επινοήσει το 2008 ένα σύστημα φωτογραφικής κάμερας, που επέτρεψε σε στρατιώτες που ήταν σε απομακρυσμένες θέσεις να λάβουν λεπτομερείς εικόνες εντόμων που τους τσιμπούσαν.


Οι αρρώστιες είναι μια μεγάλη ανησυχία για τον αμερικανικό στρατό, λέει ο Gutierrez, και η δουλειά του είναι να εντοπίσει τους παθογόνους παράγοντες, όπως η ελονοσία, που βρίσκονται στα αρθρόποδα, όπως τα κουνούπια.


Η σύλληψη ενός εντόμου ύποπτου για το δάγκωμα ενός άρρωστου στρατιώτη, και η προσπάθεια για να το εντοπίσει, ήταν επίπονη και όχι πάντα ακριβής, λέει ο Gutierrez. Υπάρχουν περίπου 80.000 είδη κουνουπιών στον κόσμο, αλλά μόνο μια χούφτα δαγκώνουν και μεταδίδουν τη νόσο.


Οι οδηγοί αναγνώρισης που χρησιμοποιούσαν οι στρατιώτες στις αποστολές τους ήταν πιο κατάλληλοι για εμπειρογνώμονες και ήδη εξοικειωμένους με τις ομάδες των εντόμων.


"Αυτός ο τρόπος δεν λειτουργούσε καλά για τους στρατιώτες που ήταν σχετικά νέοι σε αυτό," λέει ο Gutierrez. Όταν ρωτήθηκαν τι θα κάνει τη ζωή τους πιο εύκολη, οι στρατιώτες είπαν "απλώς να μας δώσετε μια εικόνα."



"Η Καταπληκτική Μπλε" - Augochloropsis sumptuosa - Φωτογραφία από τον Sam Droege, USGS

Πριν από τέσσερα χρόνια, ο Gutierrez ανακάλυψε ένα σύστημα που αποτελείται από μία κάμερα εξοπλισμένη με έναν φακό macro, μια βάση με ένα ρυθμιστικό, και ένα πρόγραμμα για υπολογιστή κατάλληλο για να ενώνει εικόνες μαζί.

Για τη λήψη εικόνων στο επίπεδο μεγέθυνσης που απαιτείται για τις μέλισσες ή τα κουνούπια αναγκαστικά δεν θα υπήρχε απολύτως κανένα βάθος πεδίου, λέει Droege. Μόνο κάποια τμήματα του εντόμου θα είναι εστιασμένα κάθε φορά.


Έτσι, εάν οι ερευνητές ή το προσωπικό του Στρατού ήθελαν μια εικόνα από ένα έντομο που να είναι εντελώς εστιασμένο, θα έπρεπε να τραβήξουν αρκετές φωτογραφίες, η κάθε μία εστιασμένη σε διαφορετικό σημείο του δείγματος και να συνδυάσουν όλες τις φωτογραφίες μαζί για να πάρουν μια πλήρως εστιασμένη φωτογραφία.


Η τοποθέτηση της φωτογραφικής μηχανής με το φακό macro πάνω στη βάση με το ρυθμιστικό που είχε προγραμματιστεί να περάσει από όλες τις διαφορετικές θέσεις εστίασης, επέτρεψαν στον οποιοδήποτε να μπορεί να πάρει τις φωτογραφίες.


Ο Droege και ο Gutierrez συνεργάστηκαν πριν μερικά χρόνια. Όταν ο βιολόγος του USGS πήρε την πρώτη του εικόνα των μελισσών με τη βοήθεια του Gutierrez διαπίστωσε ότι ήταν κάτι το καταπληκτικό.


"Οι εικόνες είναι τόσο λεπτομερείς που μπορούν να δημιουργήσουν ένα εικονικό μουσείο για τα δείγματα αυτά", λέει. Ένας επιστήμονας θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τις εικόνες αυτές για να διεισδύσει πάνω στο επίπεδο της λεπτομέρειας που απαιτείται για την αναγνώριση των ειδών.


Όταν ο Droege εκπαιδεύτηκε επαρκώς στο σύστημα ώστε να μπορεί να κάνει τις δικές του ρυθμίσεις, άρχισε να τραβάει τις δικές του εικόνες και να τις αναρτά στο photo-sharing site flickr.com το 2010.


Η μέλισσα που απεικονίζεται πιο πάνω είναι γνωστή ως Augochloropsis sumptuosa , είναι μια μέλισσα που ζει στην άμμο, εξηγεί ο ίδιος. "Βρίσκεται στους αμμόλοφους της Βόρειας Καρολίνας. Θα τις δείτε στην ανατολική ακτή σε περιοχές αμμοθινών. "


Το είδος αυτό τρέφεται από τη γύρη των λουλουδιών που βρίσκονται στις άκρες αυτών των αμμόλοφων.

"Γλώσσα Καλαμάκι" - Anthophora affabilis - Φωτογραφία από τον Sam Droege, USGS



Το είδος αυτό, γνωστό και ως Anthophora affabilis , βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Badlands στη Νότια Ντακότα. Η γλώσσα του, αυτή που βλέπουμε κάτω προς τα αριστερά, είναι σαν ένα καλαμάκι συνδυασμένο με μια γλώσσα, λέει ο Droege. "Είναι δύο σε ένα."


Η μέλισσα το χρησιμοποιεί για να φτάσει στους λαιμούς τών σε σχήμα τρομπέτας λουλουδιών και να ανακτήσει το νέκταρ που βρίσκεται στο κάτω μέρος, εξηγεί ο ίδιος.


Η μέλισσα μπορεί να ρουφήξει το νέκταρ μέσα από το "καλαμάκι", ενώ μικροσκοπικές τρίχες κατά μήκος της γλώσσας επιτρέπουν να ρουφήξει και τα ελάχιστα κομμάτια από το νέκταρ και τη γύρη που έχουν απομείνει.

"BUMBLEBEE" - Bombus griseocollis - Φωτογραφία από τον Sam Droege, USGS

Ο Droege έχει μάθει όλα αυτά τα χρόνια να διαλέγει τα φωτογραφικά του θέματα, όπως αυτή την πολύ κοινή bumblebee (Bombus griseocollis), με προσοχή.

"Αρχικά, θα άρπαζα όποιο δείγμα μέλισσας είχαμε στο χέρι", λέει. "Αλλά ενώ σχεδόν όλες οι μέλισσες έχουν πολλές τρίχες, η σύλληψη και οι μέθοδοι προετοιμασίας συνήθως άφηναν πολλές από αυτές να φαίνονται λίγο χειρότερα από τη φθορά.


Ο Droege και οι συνεργάτες του στεγνώνουν και προετοιμάζουν τα δείγματα των μελισσών τους όσο καλύτερα μπορούν και χρησιμοποιούν το Photoshop αργότερα για να αφαιρέσουν από την εικόνα τυχόν μεγάλες κηλίδες σκόνης που παραμένουν.


Διαγράφουν επίσης από την εικόνα και το καρφάκι που στηρίζει τα δείγματα και στη συνέχεια αυξάνουν την οξύτητα και κάνουν crop την εικόνα.

"JEWEL TONES" - Augochloropsis metallica - Φωτογραφία από τον Sam Droege, USGS



Ο Droege προσθέτει ότι ο ίδιος δεν αλλοιώνει τα χρώματα στις εικόνες του. "Επιστημονικά, δεν είναι αυτό το θέμα."


"Οι μέλισσες είναι αυτά τα χρώματα", λέει. "Και πολλές από αυτές από τη φύση τους ιριδίζουν."


Αυτή η μέλισσα, που είναι γνωστή ως Augochloropsis metallica , είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Είναι συγγενική με την Α. sumptuosa που ζει σε αμμόλοφους, αλλά η Α. metallica είναι πιο κοινό εύρημα.


"Συλλέχθηκε από έναν τύπο στο γραφείο μας που εργαζόταν πάνω στις bumblebees", λέει ο Droege. "Μάζεψε τη μέλισσα από ένα φυτό τομάτας στην αυλή πίσω από το σπίτι του."

"TINY HEAD SHOT" - Hylaeus modestus - Φωτογραφία από τον Sam Droege, USGS

Αυτό το είδος, Hylaeus modestus, που συλλέχθηκε κοντά στην Ουάσιγκτον, D.C., έχει το μισό μέγεθος ενός κόκκου ρυζιού. Το κεφάλι είναι τόσο μικρό, ώστε ο Droege χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει μια βελόνα βελονισμού για να το τοποθετήσει σωστά για το σκοπό της σωστής απεικόνισης.

"Σε αντίθεση με άλλες μέλισσες, αντί να μεταφέρουν τη γύρη στο εξωτερικό του σώματός τους, τη καταπίνουν και τη μεταφέρουν εσωτερικά," εξηγεί ο βιολόγος. Στη συνέχεια, πίσω στη φωλιά τους, την αναμασούν προς τα έξω όταν φροντίζουν τα αυγά τους.


Δεδομένου ότι οι φωτογραφίες των μελισσών αρχικά προορίζονταν για ένα επιστημονικό κοινό, ο Droege και οι συνεργάτες του περιλαμβάνουν πλάνα όπως αυτό, ενός απομονωμένου κεφαλιού, σε περίπτωση που οι ερευνητές χρειάζονται λεπτομερή εικόνα από ορισμένα μέρη του σώματος.


Αλλά το περασμένο φθινόπωρο, ο Droege πήρε ένα μήνυμα από τις δύο κόρες του, ότι κάποιος είχε πάρει αρκετές από τις φωτογραφίες των μελισσών από το site του στο flickr.com του και τις δημοσίευσε σε ένα τμήμα του δημοφιλούς δικτυακού τόπου Reddit.com που ονομάζεται woahdude.


"Σε δύο μέρες το post είχε 200.000 εμφανίσεις", λέει. Κανονικά, ο Droege δεν μπορεί να προσεγγίσει το ευρύ κοινό, όταν αυτό ανακαλύπτει ότι μελετά τις μέλισσες. Αλλά τώρα, το "ευρύ κοινό", λέει, θαυμάζει τη δουλειά του μέσα από τις εικόνες.


"Μόλις εκτινάξεις τη μεγέθυνση στις μέλισσες μέχρι το μέγεθος ενός Γερμανικού Ποιμενικού σκύλου και έχουν και ωραίο τρίχωμα, οι άνθρωποι αρχίζουν να δίνουν προσοχή", λέει. "Είναι σαν εξωγήινους από έναν άλλο κόσμο."


Jane J. Lee

**********

Ενδιαφέροντα sites στο Internet:









My Bee Gallery


  • ΛΑΔΑΝΙΑ

    ΜΕΛΙΣΣΑ ΣΤΗ ΛΑΔΑΝΙΑ
  • ΠΕΤΑ-ΠΕΤΑ Η ΜΕΛΙΣΣΑ

    ΑΠΟ ΛΑΔΑΝΙΑ ΣΕ ΛΑΔΑΝΙΑ
  • ΑΓΡΑΜΠΕΛΗ

    ΜΕΛΙΣΣΑ ΣΕ ΑΝΘΟΣ ΑΓΡΑΜΠΕΛΗΣ
  • ΑΓΡΑΜΠΕΛΗ

    ΜΕΛΙΣΣΑ ΣΕ ΑΝΘΟΣ ΑΓΡΑΜΠΕΛΗΣ
  • ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΕΙΟ

    ΜΕΛΙΣΣΙΑ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΚΑΣΤΑΝΙΑΣ

ΣΥΝΟΛΙΚΕΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΕΛΙΔΑΣ